ve·të·qu·aj·tkësh
Konsonancë
CilësimetBashkëtingëlloret janë të njëjta, kurse zanoret ndryshojnë. bórë · bírë
- mbajtkësha
- mbajtkëshe
- mbrojtkësha
- mbrojtkëshe
- vajtkësha
- vajtkëshe
- vejtkësha
- vejtkëshe
- projtkësha
- projtkëshe
- ajtkësha
- ajtkëshe
- vlejtkësha
- vlejtkëshe
- viejtkësha
- viejtkëshe
- hejtkësha
- hejtkëshe
- rrojtkësha
- rrojtkëshe
- prajtkësha
- prajtkëshe
- zbejtkësha
- zbejtkëshe
- brejtkësha
- brejtkëshe
- rrejtkësha
- rrejtkëshe
- vjejtkësha
- vjejtkëshe
- mbrejtkësha
- mbrejtkëshe
- zgajtkësha
- zgajtkëshe
- vyejtkësha
- vyejtkëshe
- mbëjtkësha
- mbëjtkëshe
- vrojtkësha
- vrojtkëshe
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.